از روزبه تا سلمان محمدی!

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

درد دلی با خدا
نویسنده : غریب آشنا - ساعت ۱٢:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠
 

به نام خدایی که بخشنده است و مهربان

و ستایش خدایی را که هرگاه حاجتی بخواهم، او را ندا کنم
و هر زمان بخواهم برای راز و نیاز، بدون واسطه با او خلوت کنم
 و او حاجتم را برآورد.
و ستایش خدایی را که به‌ جز او امید ندارم
و اگر به غیر او امیدی داشتم ناامیدم می‌کرد...

خدایا تو فرمودی و گفتارت حق!
 و وعده تو حق است که تو خود گفتی:
( و درخواست کنید خدا را از سر فضلش که به‌ راستی او به شما مهربان است )
 و رسم تو این نیست که خود دستور بدهی
 ولی از عطا و بخشش دریغ نموده و خودداری کنی!!!

ای مولای من هنگامی که گناهانم را مشاهده می ‌کنم
 هراسان می شوم
 و چون بزرگواری تو را بینم به طمع افتم.
خدایا اگر بگذری بهترین مهرورزی
 و اگر عذاب کنی ستم نکرده‌ای!!!
ذخیره من در سختی ‌ام با بی شرمی من
 همان رأفت و مهربانی تو است
 پس امیدم را صورت عمل ده  
و دعایم را شنیده گیر!
 ای بهترین کسی که خوانندگان بخوانندش!!!
ای بردبار، ای بزرگوار،  ای زنده  و ای پاینده،
ای پذیرنده گناه، ای بزرگ نعمت، ای دیرینه احسان،

 کجاست پرده‌ پوشی  زیبایت ( از گناهان)؟
کجاست گذشت بزرگت؟  کجاست گشایش نزدیکت؟  
کجاست فریادرسی فوریت؟  کجاست رحمت وسیعت؟
کجاست عطاهای برجسته‌ات؟  کجاست بخششهای دلچسبت؟  
کجاست نیکی ‌های شایانت؟  کجاست فضل عظیمت؟  
کجاست نعمت بزرگت؟  کجاست احسان دیرینه‌ات؟
 کجاست کرمت؟

 ای کریم به محمد و آل محمد مرا نجات ده و
 به رحمتت خلاصم کن،
 ای نیکو، ای نیکو بخش،
 ای نعمت ده، ای زیاده بخش
 چنان نیست که من برای نجات از عقاب تو به کارهایم تکیه کنم،
 بلکه به فضلی که بر ما داری تکیه زنم!!!
چگونه ممکن است میدان بر گنهکاران تنگ شود، با آن رحمت وسیعت؟!!
من از در خانه‌ات برنخیزم و از تملق و چاپلوسی ‌ات دست برندارم
چون اطلاع از جود و کرمت پیدا کرده‌ ام
و تویی کننده هرچه بخواهی و عذاب کنی هرکه را خواهی
 به‌ هر چه خواهی به هر طور که خواهی
و رحم کنی هر که را خواهی هرطور که خواهی ...

تو ای معبود من!!!
بردباری ‌ات وسیع ‌تر و بزرگتر از آن است
 که مرا به کردار و گناهم بسنجی!!!
از من درگذر ، درگذر ، درگذر ای آقای من... آقای من... آقای من،...
 خدایا ما را به ذکر خود مشغول کن
 و از خشمت پناهمان ده
و از عذابت امانمان ده!!!

خدایا من هر زمان پیش خود گفتم که دیگر مهیا و مجهز شده‌‌ام و
 برخاستم برای خواندن نماز در برابرت
و با تو به راز و نیاز پرداختم
 تو بر من چرت و تنبلی را مسلط کردی!!!
 در آن هنگامی که داخل نماز شدم و
 حال مناجات را از من گرفتی  در آن وقتی که به راز و نیاز پرداختم،

مرا چه شده است؟!!
 گرفتاری و پیش آمدی برایم رخ داده که پایم لغزش پیدا کرده؟!!
 و میان من و خدمتگزاریی ات حائل گشته؟!!
...


 ای آقای من، شاید مرا از درخانه‌ات رانده‌ای و از خدمتت دورم کرده‌ای
 یا شاید دیده‌ای سبک شمارم حقت را پس دورم کرده‌ای
 یا شاید دیده‌ای از تو رو گردانده‌ام پس خشمم کرده‌ای
 یا شاید مرا در جایگاه دروغگویانم دیده‌ای پس رهایم کرده‌ای
 یا شاید دیده‌ای سپاسگزار نعمت‌هایت نیستم پس محرومم ساخته‌ای
 یا شاید مرا در مجلس علما، نیافته‌ای پس خوارم کرده‌‌ای
 یا شاید مرا در زمره غافلانم دیده‌ای پس از رحمت خویش بی بهره ام کرده‌ای
 یا شاید مرا مأنوس با مجالس بیهوده گذران دیده‌ای پس مرا به آنها واگذاشته‌ای
 یا شاید دوست نداشتی دعایم را بشنوی
 پس از درگاهت دورم کرده‌ای
 یا شاید به جرم و گناهم کیفرم داده‌ای
 یا شاید به بی شرمی‌ام مجازاتم کرده‌ای
 پس اگر از من بگذری پروردگارا بجاست!!!
 چون بسیار اتفاق افتاده که از گنهکاران پیش از من گذشته‌ای
 زیرا کرم تو پروردگارا برتر از کیفر کردن تقصیرکاران است
 و من پناهنده به فضل توام

و از ترس تو به‌ سوی خودت گریخته‌ام
خدایا تو فضلت و سیع‌ تر و بردباری ‌ات بزرگتر از آن است که مرا به کردارم بسنجی
 یا اینکه مرا به خطایم بلغزانی

 و چه هستم من ای آقای من و چه ارزشی دارم؟
 مرا به فضل خویش ببخش ای آقای من
 و بر من با عفو خود نیکی کن
و با پرده پوشی‌ات بپوشانم
 و درگذر از سرزنش کردنم به بزرگواری ذاتت،
 آقای من من همان بنده خردسالی هستم که پروریدی
 و همان نادانی هستم که دانایش کردی
 و همان گمراهی هستم که راهنمایی‌اش کردی
 و همان پستی هستم که بلندش کردی
و همان ترسانی هستم که امانش دادی
همان گنهکاری هستم که گناهانش را پوشاندی
و همان خطاکاری هستم که از او گذشتی
به عزتت سوگند!!!
 اگر برانیم من هرگز از در خانه‌ات برنخیزم
 و دست از تملق و چاپلوسی‌ات برندارم
چون شناسایی کرمت و رحمت وسیعت ، به دلم الهام شده!

بنده به نزد چه کسی رود جز به درگاه مولایش
 و مخلوق به که پناهنده شود جز به خالقش؟
خدایا اگر مرا به زنجیر و بند گرفتارم کنی به‌سوی دوزخ صادر کنی و میان من و نیکان حائل گردی،

من هرگز امیدم را از تو قطع نخواهم کرد
 آرزومندی ‌ام را از عفو تو بازنگردانم
 و بیرون نرود محبتت از دلم
 و من نعمت‌هایی که در دنیا به من دادی
و پرده پوشی‌هایت از گناهانم  را فراموش نمی‌کنم.
 ای آقای من، محبت دنیا را از دلم بیرون کن
 و جمع کن میان من و میان برگزیده ات و خاندانش ، برگزیدگان خلقت و خاتم پیمبران محمد صلی الله علیه و خاندانش!!!
و مرا به درجه توبه و بازگشت به‌ سویت برسان
 و یاری‌ ام ده به گریه کردن بر خویشتن،

 زیرا که من عمرم را به امروز و فردا کردن و آرزوها گذراندم
 ووارد شده ام در جایگاه ناامیدان از خیر خودم،

 پس کیست که بدحال ‌تر از من باشد ...
پس چرا گریه نکنم؟
گریه کنم برای جان دادنم ؟!!
گریه کنم برای تاریکی قبرم،
 گریه کنم برای تنگی لحدم،
 گریه کنم برای سوال نکیر و منکر از من،
 گریه کنم برای بیرون آمدنم از قبر برهنه و خوار...
چهره‌هایی در آن روز گشاده و خندان و شادمانند
 و چهره‌هایی در آن روز غبارآلود است
 و سیاهی و خواری آنها را فراگرفت!

ای آقای من
از سر تکیه و اعتماد و امید و توکلم  به رحمت تو آویخته‌ام،
 به رحمت خود رسانی هر که را خواهی
و به کرامتت راهنمایی کنی هر که را دوست داری
 پس ستایش تو را است بر اینکه دلم را از آلودگی شرک پاک کردی
پس ای مولای من و ای آرزویم
 و ای آخرین سرحد خواسته‌ام
 میان من و گناهم را که مانع از ملازمت اطاعت تو است جدایی بینداز
و این خواهشی که من از تو می ‌کنم
به من رحم کن ای آقای من
اعتماد و تکیه و امید و توکل من  ، مهر تو است
من اعتراف به گناهم را، وسیله عذر خویش به درگاهت قرار میدهم
خدایا اگر درگذری کیست که سزاوارتر از تو به گذشت باشد
 و اگر عذاب کنی پس کیست که در حکم عادل‌ تر از تو باشد

 رحم کن در این دنیا به غربتم
و هنگام مرگ به غمزدگی‌ام
و در قبر به تنهایی ام
 و در لحد به وحشت و بی ‌کسی ‌ام ...
ای آقای من اگر مرا به خودم واگذاری هلاک گردم
پس آن روی بزرگوارت را از من بر مگردان
 و آنچه گویم از من بپذیر،
 زیرا من به این دعا تو را خواندم
و امیدوارم که بازم مگردانی
 چون آشنایی کاملی به مهر و رأفت تو دارم

ای بخشنده‌ترین عطابخش!!!
 عطاکن به من خواسته‌ام را !!!
در مورد خود و خانواده و پدر و مادر و فرزندان و بستگان و برادران دینی‌ام
و زندگی‌ام را خوش و فراخ گردان
تمام حالات مرا اصلاح کن
 و بگردانم از کسانی که عمرش را طولانی
 و کردارش را نیکو و نعمتت را بر او تمام کرده و از او خشنود گشته‌ای
 واز کسانی که زندگی پاکیزه‌ ای به او بخشیده ای که در میان پابرجاترین خوشی و وسیع‌ ترین کرامت و کامل ‌ترین زندگانی و روزگار به‌ سر می‌برد

به من عطا فرما وسعت در روزی،
 و امنیت در وطن،
 و چشم روشنی در خاندان و مال و اولاد
 و پایدار ماندن نعمت‌هایی که در پیش من داری
و تندرستی و نیرویی در بدن
و سلامتی در دین
 و همیشه تا زنده‌ام مرا به طاعت خود و اطاعت پیامبرت محمد صلی الله علیه وآله وادار کن
 و بگردانم از پرنصیب‌ترین بندگانت در هر خیری که نازل کرده

ای آقایم از من دور کن  بدهی ‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مظلمه‌ هایی که به گردن دارم
 از من ادا فرما به‌ طوری که به خاطر چیزی از آنها ناراحت نباشم
و گوش و چشم دشمنان و حسودان و ستمکارانم را بر من ببند
 و بر ایشان یاریی ام ده
و دیده‌ ام را روشن کن
و دلم را شاد گردان ...
و کفایت کن مرا از شر شیطان و شر سلطان...

خدایا عملم را بپذیر
و نامم را بلند کن
و درجه ام را بالا بر
و گناهم را بریز
 و به خطایم مرا یاد مکن
 و پاداش گفتارم را
و پاداش دعایم را
خوشنودی خودت و بهشت قرار ده  و...


ای مهربانترین مهربانان


( فرازی از مناجات امام زین العابدین علی بن الحسین علیه السلام در دعای ابوحمزه ثمالی )