از روزبه تا سلمان محمدی!

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

یاد امام، راه امام
نویسنده : غریب آشنا - ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٤ خرداد ۱۳٩۱
 

مدتیه مشغول بررسی شخصیت امام(ره) هستم!

هر چه بیشتر در مورد ایشون تحقیق میکنم، هر چه بیشتر کتابهای ایشون رو مطالعه میکنم، هر چه بیشتر غزلیات ایشون رو زمزمه میکنم، بیشتر پی به بزرگی این مرد می برم!

دوست دارم اینجا تنها به چند نکته ای در مورد نماز و عبادات ایشون اشاره ای کنم!

ایشان طی 15 سال که در نجف مشغول تحصیل بوده اند اطرافیان ایشان نقل میکنند ایشان با وجود کهولت سن هرگز نافله های ظهر  و عصرشون ترک نمی شد!

به همراه 8 رکعت نماز ظهر و عصر همیشه 16 رکعت نماز نافله رو هم در همه حال در کنار مرقد مولا علی علیه السلام (در آن گرمای طاقت فرسای نجف) همواره به صورت کامل ادا می کرده اند!

طی 15 سال حضور مستمر (غیر از شب های حکومت نظامی) شبی نبود که ایشان ساعت 3 نیمه شب در کنار مرقد مولایش و مولایمان علی علیه السلام حضور نیابند و به عبادات نیمه شب نپردازند!

حتی در آخرین روزهای حیاتشان فرزند ایشان حاج احمد آقا نقل میکنند: دیدم مدام امام در حال بی هوشی و به هوش آمدن به سر می برند!

لحظه ای موقع اذان چشمان ایشان را خواب فرا گرفت!

تا چشمانشان باز شد از من در مورد اذان جویا شدند! عرض کردم چند دقیقه ای از اذان گذاشته با ناراحتی به من فرمودند: چرا بیدارم نکردی؟؟ تو خود می دانی که در تمام عمرم حتی یک نمازم را اول وقت ترک نکرده ام!!!


امام خمینی (ره)