از روزبه تا سلمان محمدی!

صلی الله علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

عیب اساسی اجتماعی ما ایرانیان که هیچوقت درمان نشد!
نویسنده : غریب آشنا - ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٧ شهریور ۱۳٩۱
 

صادق هدایت در کتاب بوف کور خود می نویسد:

در زندگی درد هایی است که روح انسان را از درون مثل خوره می خورند و می زدایند، این درد ها را نه می شود به کسی گفت و نه می توان جایی بیان کرد!

و اینک چند عیب اساسی اجتماعی ما ایرانیان که هرگز درمان نشد:

* اکثر ما ایرانی ها تخیل را به تفکر ترجیح می دهیم.

* اکثر مردم ما در هر شرایطی منافع شخصی خود را به منافع ملی ترجیح می دهیم.

* با طناب مفت حاضریم خود را دار بزنیم.

* به بدبینی بیش از خوش بینی تمایل داریم.

* بیشتر نواقص را می بینیم اما در رفع آنها هیچ اقدامی نمی کنیم.

* در هر کاری اظهار فضل می کنیم ولی از گفتن نمی دانم شرم داریم.

* کلمه من را بیش از ما به کار می بریم.

* از دوراندیشی و برنامه ریزی عاجزیم و غالبا دچار روزمرگی و حل بحران هستیم.

* دائما دیگران را نصیحت می کنیم، ولی خودمان هرگز به آنها عمل نمی کنیم.

*  هنگامی که به هدف مان نمی رسیم، آن را به حساب سرنوشت و قسمت و بد بیاری می گذاریم، ولی هرگز به تجزیه تحلیل علل آن نمی پردازیم.

* به هیچ وجه انتقاد پذیر نیستیم و فکر می کنیم که کسی که عیب ما را می گوید بدخواه ماست.

* به هنگام مدیریت در یک سازمان زور را به درایت ترجیح می دهیم.

* اکثرا رابطه را به ضابطه ترجیح می دهیم.

* اول ساختمان را می سازیم بعد برای لوله کشی، کابل کشی و غیره صدها جای آن را خراب می کنیم. در شهرسازی هم از چنین مهارتی برخورداریم.

* وعده دادن و عمل نکردن به آن یک عادت عمومی برای همه ما شده است.

 * قبل از قضاوت کردن نمی اندیشیم و بعد از آن حتی خود را سرزنش هم نمی کنیم.

انتها نوشت: مواردی رو که صادق هدایت ذکر کرده اند بیش از این موارد بود که بنده فقط همین چند موردش رو ذکر کردم و نکته ی جالبش اینه که دین با عظمت اسلام برای تمام اینها راه حل ارائه کرده و ما از دینمون غافلیم!

به دستورات دینی مون یا اصلا عمل نمیکنیم و یا دست و پا شکسته اسم دین رو دنبال خودمون یدک میکشیم

دقیقا مثل این میمونه که بهترین ماشین رو بخریم اما بخوایم با دو و یا سه چرخش، جاده کوهستانی رو با آخرین سرعتش طی کنیم و با سلامت کامل هم به مقصد برسیم!!!

این قصه از زمان صادق هدایت ها و قبل تر هاش بوده تا به امروز که به ما به ارث رسیده و ما امروز به جای اصلاح، داریم به نسل های بعدمون به عنوان میراث فرهنگی هدیه میدیم!

اندکی تامل!